Catalpa ovata

Drzewo to pochodzące z środkowych Chin osiąga w naszym kraju do 10 – 15 m wys. Koronę ma dość szeroką , ale luźną nie dającą głębokiego cienia . Liście sercowatego kształtu dość duże tej samej szer. co dług. – trochę mniejsze niż u surmii zwyczajnej do 25 cm wielkości . Ogonki liściowe ciemnoczerwone . Liście rozwijają się późno , na początku V . Kwiaty małe , białe , pachnące z żółtym odcieniem , zebrane w luźne wiechowate kwiatostany , trochę podobne do kwiatostanów kasztanowca . Surmia żółtokwiatowa kwitnie od VII do VIII . Miododajne u tego drzewa są nie tylko kwiaty , ale również fioletowe gruczoły miodowe znajdujące się u nasady liści . Z przekwitłych kwiatostanów powstają długie (do 30 cm) cienkie strąki , które zdobią drzewa całą zimę . Drzewo to wymaga gleb żyznych , głębokich i umiarkowanie wilgotnych . Chociaż pędy egzemplarzy posadzonych na słabszych glebach szybciej drewnieją przed zimą . To dość egzotycznie wyglądające drzewo najlepiej sadzić w miejscach słonecznych , osłoniętych . Należy unikać sadzenia w miejscach , gdzie poprzednio występowała choroba grzybowa wywołana przez Verticillium alboatarium . Drzewa te są wytrzymałe na warunki miejskie i zanieczyszczenia powietrza . Gatunek ten jest najbardziej odporny na mrozy ze wszystkich surmii , chociaż należy unikać sadzenia w najzimniejszych regionach kraju na wschodzie .