Eleutherococcus sieboldianus 'Aureomarginatus'

Dekoracyjny i dość rzadko spotykany krzew liściasty osiągający do 0,8 m wys. przy szer . do 0,5 m; przy czym dolna część krzewu jest węższa od górnej. Jest to odmiana karłowa i wolno-rosnąca. Gałęzie są wyprostowane i pokryte niezbyt licznymi, delikatnymi kolcami. Liście są złożone z 5 jajowatych blaszek na jednym ogonku liściowym. Liście te stanowią największą dekorację krzewu ze względu na pstre, intensywne zabarwienie. Blaszki są koloru kremowo – zielonego przy czym barwy kremowej jest zdecydowanie więcej, a niektóre blaszki są całkowicie kremowe. Rozmieszczenie tych barw jest nieregularne. Kwiaty pojawiają się na początku lata, są drobne, barwy seledynowo – białej i zebrane w kuliste grona. Z kwiatów tych powstają owoce typu pestkowce, które po dojrzeniu mają czarną barwę. Owoce zebrane są w owocostany na dość długich szypułkach. Kolcosił ten mocno kontrastuje z otoczeniem i można sadzić go pojedynczo, w kolorystycznych grupach po kilka sztuk lub jako naturalny niski, obwódkowy żywopłot (gęstość sadzenia co 0,4 m). Krzew ten dobrze rośnie na żyznych, próchnicznych glebach o umiarkowanej wilgotności. Najlepiej posadzić go na stanowisku słonecznym, gdyż tylko na takim intensywnie wybarwia się. Krzew ten na mróz jest odporny, chociaż podczas skrajnie mroźnych zim część pędów może podmarzać, jednak wiosną dobrze regeneruje. Odmiana, na którą warto zwrócić uwagę i na pewno godna częstszego wprowadzania do ogrodów przydomowych, niestety często mylona w handlu z odmianą ‘Variegatus’.