Ilex 'Red Beauty'

Mamy tu przykład eleganckiego i zawszezielonego krzewu o dość szerokich możliwościach wykorzystania. Krzew ten przyjmuje pokrój gęstego i zwartego stożka z ciekawym, pozostającym na zimę ulistnieniem. Średnie tempo wzrostu. Osiąga do 2 – 2,5 m wys., przy 1,5 m szer. Liście ciemnozielone, są dość małe (3x2cm), ostro ząbkowane, z karbowanymi, pofalowanymi blaszkami liściowymi. Późną jesienią i zimą część z nich ciekawie zmienia zabarwienie na ciemnobordowe. Jest to odmiana żeńska, zawiązuje jaskrawoczerwone duże owce typu jagody, licznie pokrywające zeszłoroczne pędy, średnicy do 1cm, które zdobią krzew, aż do wiosny. Owocowanie występuje tylko, gdy w pobliżu rośnie zapylacz, egzemplarz odmiany męskiej. W krajach anglosaskich gałązek ostrokrzewu używa się jako ozdób Bożonarodzeniowych. Owoce chętnie są zimą zjadane przez ptaki (kosy, paszkoty, jemiołuszki). Krzew mrozoodporny do – 23 stopni Celsjusza. Nasze obserwacje wskazują, że jest to odmiana trochę mniej odporna na mróz niż np. starsze odmiany: ‘Blue Prince’, ‘Blue Princess’, ale przy obecnych zimach lat 20-tych XXI wieku znoszą je bez problemu. Roślina o przeciętnych wymaganiach glebowych, wymaga gleb przepuszczalnych, dobrze rośnie na stanowiskach słonecznych i półcienistych, osłoniętych od mroźnych wysuszających wiatrów. W pełnym cieniu rośnie wolniej. Dość dobrze znosi suszę. Krzew może stanowić dekorację ogrodu pojedynczo lub w grupach po kilka sztuk z zastosowaniem w sąsiedztwie zapylacza. Odmianę tę można wykorzystać do tworzenia żywopłotów: naturalnych (gęstość sadzenia 0,8 – 1,0 m) lub jako formowane cięciem (0,5 – 0,6m). Ostrokrzew ‘Red Beauty’ powstał jako mieszaniec (Ilex×meserveae) × Ilex pernyi na Uniwersytecie Stanowym Rutgersa w New Brunswick, w stanie New Jersey w USA. Wyhodowany przez Elwina R. Ortona pod koniec XX wieku. To bardzo wartościowa, ale i rzadko spotykana odmiana, łącząca pożądane cechy: Ilex aquifolium, Ilex rugose, Ilex pernyi. Warta popularyzacji jako zimozielony krzew.