Juniperus sabina
Jałowiec sabiński to bardzo szeroko rozrastający się krzew na 3 – 4 m, jednak nie jest zbyt wysoki. (Inne odmiany)
Jałowiec sabiński wytwarza pędy ścielące się po ziemi lub wznoszące się skośnie, które pokrywają zielone igiełki. Cechą charakterystyczną tego jałowca jest intensywny zapach sabinolu (trujący alkaloid), który wydziela się po roztarciu. Posiada niewielkie wymagania glebowe, dobrze rośnie na suchym podłożu, jest mrozoodporny oraz światłożądny, roślina zimozielona. Stosunkowo odporny na zanieczyszczenia miejskie. Polecany do obsadzania skarp, zieleni publicznej lub sadzony pojedynczo w ogrodach. Może być cięty, jeżeli zachodzi taka potrzeba. Gatunek pochodzący z kraju, występuje wyłącznie w Pieninach.